ΣΦΗΝΑΚΙ #04 dating 

Συνδέουμε ημερομηνίες με γεγονότα που θεωρούμε κομβικά

- σαν για να μας μείνουνε

συνοδεύουμε τη σημαντική στιγμή μας με μία "χρονική σημείωση" κι έτσι την τοποθετούμε κάπου, την τακτοποιούμε για να μπορούμε να ανατρέχουμε εύκολα

να την αναζητούμε στη μεγάαλη βιβλιοθήκη του χρόνου, να την επιλέγουμε και να την αναβιώνουμε έστω πνευματικά

να μιλάμε πιο "συγκεκριμένα" όταν μιλάμε για αυτή

να έχουμε ένα σημείο-απόδειξη της ύπαρξής της

και τελικά ένα όμορφο κολλάζ στο εσωτερικό μας ημερολόγιο, που μοιάζει κάπου στολισμένο και φροντισμένο και κάπου χαραγμένο και πληγωμένο 

κι όσο περνάει ο καιρός ο ασταμάτητος, στοιχεία του κολλάζ φθείρονται, κάποια σημεία του δεν φαίνονται πια επειδή τα καλύπτουν τα πιο προσφάτως κολλημένα και η όψη του εσωτερικού ημερολογίου όλο αλλάζει και αλλάζει

μου αρέσει να σκέφτομαι πως

τότε ακριβώς,

όταν αρχίζουμε να ξεχνάμε πού τοποθετήσαμε τη στιγμή μας

της δίνουμε το περιθώριο να γίνει κάτι νέο

και αυτή πάει και μεταμορφώνεται σε ανάμνηση:

μια πυκνή αισθητηριακή δίοδο σε φυλαγμένες

-και προστατευμένες-

πληροφορίες του μυαλού μας

όταν αρχίζουμε να ξεχνάμε πού τοποθετήσαμε τη στιγμή μας

αυτή από διακριτικότητα αποσύρεται

χώνεται σιωπηλά σε μυρωδιές,

σε θέες και σε γεύσεις,

μουσικές,

ακόμα και σε εκφράσεις

όταν αρχίζουμε να ξεχνάμε πού τοποθετήσαμε τη στιγμή μας

αυτή απελευθερώνεται

δυναμώνει,

απλώνεται,

και βασιλεύει

σε μια μάσκα μαλλιών που χωράει εσένα και την αδερφή σου,

τη θάλασσα, το μαύρισμα,

το σούρουπο, την κούραση,

την άμμο στο μαγιό.